Nie dziwi mnie to, że Pani mąż pragnie przeżywać dłużej chwile bliskości z Panią. Jest to dobrą oznaką tego, że jest Pani dla niego ważna, że chce dzielić się z Panią swoją intymnością i przeżywać razem z Panią orgazm czy chwile podniecenia seksualnego. W tej sytuacji wypadałoby przyjrzeć się bliżej przyczynom, dla których ma Pani trudności z podnieceniem seksualnym. Diagnoza jest matką terapii, więc poprawne zdiagnozowanie przyczyn jest bardzo istotne dla tego, aby mogła Pani znowu cieszyć się swoją seksualnością. Przyczyny trudności z podnieceniem mogą być zróżnicowane i leżeć zarówno po stronie biologicznej, jak też psychologicznej.

Przyczyny somatyczne. Zdarza się, że z jakiegoś powodu spada aktywność hormonów odpowiedzialnych za popęd seksualny. Wówczas podstawową metodą terapii są leki przywracające prawidłowe funkcjonowanie organizmu.

Przyczyny psychologiczne. Częściej bywa tak, że trudności z podnieceniem mają swoje źródło w psychice. Może to być objaw ukrytego konfliktu między partnerami, niepełnej satysfakcji ze związku, czy też poczucia uwięzienia w nim. Unikanie współżycia może być reakcją na dominację ze strony partnera. Może być również samo w sobie przejawem dominacji albo istnienia obaw. Brak satysfakcji ze współżycia pozwala nam na utrzymanie emocjonalnego dystansu. W takim przypadku terapia skupia się na tym, w jaki sposób komunikujecie się Państwo ze sobą, jakie zasady panują u Państwa w związku, jak mówicie sobie o swoich potrzebach (nie tylko seksualnych) i w jaki sposób je zaspokajacie. Być może do Państwa związku weszła rutyna, a wraz z nią - nie czuje Pani wystarczającego poziomu uwagi czy bezpieczeństwa. Wraz z polepszeniem poziomu bezpieczeństwa w związku będzie Pani w stanie czerpać więcej satysfakcji z bliskości z partnerem, a co za tym idzie - będzie Pani bardziej swobodna w sytuacjach intymnych. Rozluźnienie psychiczne przełoży się na łatwość uzyskania i przeżywania podniecenia.

Postawienie trafnej diagnozy jest niemożliwe jedynie na podstawie Pani krótkiego pytania. Powyżej podałem tylko kilka najczęstszych kierunków. Diagnoza źródła problemu wymaga osobistej wizyty, gdyż musielibyśmy porozmawiać o wielu rzeczach. Natomiast, aby rozstrzygnąć, czy problem jest poważny i czy wymaga konsultacji - wypadałoby odpowiedzieć sobie na parę pytań: W jakim kierunku będzie zmierzał związek, gdyby sprawy pozostawić własnemu biegowi? Jak wygląda satysfakcja emocjonalna i seksualna z bliskości z mężem? Czy jest między Państwem intymność, poczucie bezpieczeństwa? Jak wyobraża sobie Pani swoje życie za pięć lat? Czy z obecnym partnerem, czy z innym? Jeśli z obecnym - czy związek ma wyglądać tak samo jak dziś? Czy jest on satysfakcjonujący dla Pani? A dla męża? Pomocy w znalezieniu własnych odpowiedzi na te i inne ważne pytania udziela psycholog-seksuolog – zachęcam do wizyty, zanim problem się pogłębi.